Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Your Pet, Our Passion.
Duitse herder

Duitse herder

De Duitse herder is een van de bekendste hondenrassen ter wereld. Het is een gespierde, alerte hond met een nobele en afstandelijke uitstraling. Hij is behendig, goed geproportioneerd en heeft een trotse lichaamshouding. De vacht kan allerlei kleuren hebben (meer informatie vind je in de rasstandaard) en bestaat uit een harde, dichte, platte bovenvacht en een dikke ondervacht. De ideale schofthoogte voor mannetjes is 63 cm en voor vrouwtjes 58 cm. Hun gewicht is 30-36 kg.

  • Hond die geschikt is voor baasjes met ervaring
  • Uitgebreide training nodig
  • Gaat graag uitgebreid wandelen
  • Gaat graag meer dan twee uur per dag wandelen
  • Grote hond
  • Een beetje kwijl
  • Moet dagelijks verzorgd worden
  • Geen hypoallergeen ras nodig
  • Hond die veel blaft
  • Waakhond. Blaft, verwittigt en beschermt fysiek.
  • Moet misschien getraind worden om met andere dieren samen te wonen.
  • Moet misschien getraind worden om met kinderen samen te wonen.
Duitse herdershond in het bos

Persoonlijkheid

Duitse herders hebben een zeer hechte band met hun baasje en willen zo vaak mogelijk bij hem of haar in de buurt zijn. Hoewel je dit ras niet veel aandacht hoeft te geven, krijg je dit in honderdvoud terug in de vorm van loyaliteit en waakinstinct. Als je hem echter niet goed socialiseert en traint, krijgt hij problemen met zelfvertrouwen en het volgen van regels. Deze hond leert graag en doet het goed in trainingen, waarin hij vaak de beste leerling van de klas is.

Duitse herder pup met de eigenaar

Oorsprong

Land van herkomst: Duitsland

De Duitse herder werd oorspronkelijk gefokt als herdershond en bestaat al sinds de 7e eeuw. Hij stamt af van verschillende herdershonden. In 1882 werden Duitse herders voor het eerst getoond en in 1899 werd de Verein fur Deutsche Schaferhunde (vereniging voor Duitse herdershonden) opgericht. Via deze vereniging werden Duitse herders ontwikkeld om door de politie en het leger te worden ingezet, waardoor het ras werd beschermd tegen uitsterven tijdens de moeilijke periode aan het begin van de 20e eeuw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Duitse herders door de Duitsers gebruikt om boodschappen heen en weer te brengen en om gewonden te vinden. De geallieerde troepen hadden bewondering voor de intelligentie en moed van de hond en namen er veel mee na de oorlog, waardoor het ras ook in andere landen werd gevestigd.

Gezondheid

De Duitse herder kan last krijgen van verschillende problemen waaronder een aandoening aan het spijsverteringsstelsel, een specifieke maagaandoening (maag-dilatatie-volvulus), een ruggenmergaandoening en epilepsie. Net als veel andere rassen kunnen ze ook last krijgen van heup- en ellenboogdysplasie (een afwijking die pijnlijk kan zijn en kan leiden tot mobiliteitsproblemen). Het is belangrijk om naar de heupscores te kijken voordat er wordt gefokt.

Beweging

Een pup mag niet al te veel bewegen om te voorkomen dat er langetermijnproblemen ontstaan aan de gewrichten, die dan nog volop in de groei zijn. Een fitte, volwassen Duitse herder heeft meer dan twee uur beweging per dag nodig, net als voldoende mogelijkheid om zijn intelligentie te gebruiken tijdens trainingen of hersenspelletjes.

Voeding

Grote honden moeten een andere verhouding van vitamines en mineralen uit hun voeding halen dan kleine honden. Ze zijn ook vatbaarder voor een opgeblazen gevoel en maagproblemen. Je kan het risico daarop wel minimaliseren door vaker kleine maaltijden aan te bieden.

Verzorging

Verzorg hem een paar keer per week en borstel hem grondig om dode en losse haren te verwijderen. Als je een langharige Duitse herder hebt, is het ook nodig om zijn vacht te kammen. Trimmen hoeft niet en wassen alleen als het nodig is. Deze hond verhaart, maar hoe meer je hem verzorgt, hoe minder haar hij verliest.

Omgang met kinderen

De meeste honden kunnen van nature goed opschieten met kinderen, maar het is toch belangrijk dat honden én kinderen leren hoe ze op een respectvolle manier met elkaar omgaan. Zorg ook dat er altijd een volwassene in de buurt is! Jonge kinderen en honden alleen laten is nooit een goed idee.