Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Your Pet, Our Passion.
De Tervuerense herder

De Tervuerense herder

De Tervuerense herder is een middelgroot, langharig ras met een vrij vierkant silhouet. Hij wordt vaak verward met de langharige Duitse herder, maar zijn profiel is vierkanter, zijn botten zijn lichter en zijn kop is verfijnder. De Tervuerense hond is reebruin, rood of grijs en heeft zwarte haarpunten. Volwassen mannetjes zijn 61-66 cm hoog en volwassen vrouwtjes 56-61 cm. Ze wegen tussen de 27,5 en 28,5 kg.

  • Hond die geschikt is voor baasjes met ervaring
  • Uitgebreide training nodig
  • Gaat graag uitgebreid wandelen
  • Gaat graag meer dan twee uur per dag wandelen
  • Grote hond
  • Minimale kwijl
  • Moet wekelijks verzorgd worden
  • Geen hypoallergeen ras nodig
  • Kletsende en vocale hond
  • Waakhond. Blaft en verwittigt.
  • Moet misschien getraind worden om met andere dieren samen te wonen.
  • Moet misschien getraind worden om met kinderen samen te wonen.
Belgische Herder Tervueren staat op de weg

Persoonlijkheid

De Tervuerense herder is een aanhankelijke, toegewijde hond die zijn huis en familie beschermt. Net als andere rassen met een waakinstinct is het niet aan te raden om het waakinstinct op jonge leeftijd te stimuleren, anders zal hij je ook proberen te beschermen als het niet nodig is. Zijn natuurlijke waakinstinct zal naar boven komen wanneer dat nodig is. Hij heeft ook een geweldig gevoel voor humor en leert snel.

Belgische Herder Tervuren op de wedstrijd

Oorsprong

Er zijn vier soorten Belgische herdershonden: de groenendaeler, de Tervuerense herder, de Mechelse herder en de Laekense herder. Ze zijn vernoemd naar de Belgische regio's waar ze vandaan komen. De Tervuerense herder staat het dichtst bij de Groenendaeler. Er wordt aangenomen dat deze twee langharige reebruine herdershonden gekruist zijn en dat een van de nestjes gekruist is met de stamhouders van de Groenendaeler. De honden uit dit nestje waren de voorouders van de Tervuerense herder. In de jaren 1940 verdween de Tervuerense hond bijna, maar in de jaren 1950 kwam er hernieuwde interesse in het ras.

Gezondheid

Net als veel andere rassen, kunnen alle soorten Belgische herdershonden last krijgen van erfelijke oogafwijkingen en heupdysplasie (een afwijking die kan leiden tot mobiliteitsproblemen). Het is belangrijk om naar de oogtesten en heupscores te kijken voordat er wordt gefokt. Deze soort Belgische herder is ook gevoelig voor epilepsie.

Beweging

De Tervuerense herder heeft meer dan twee uur per dag beweging en mentale uitdaging nodig en blinkt uit in gehoorzaamheid, behendigheid en verschillende andere hondensporten. Het is een zeer actieve hond. Kies niet voor deze hond als ze de hele dag alleen zullen zijn.

Voeding

Grote honden moeten een andere verhouding van vitamines en mineralen uit hun voeding halen dan kleine honden.

Verzorging

De Tervuerense herder heeft een langharige vacht die redelijk veel verzorging nodig heeft. Ze hebben een lange, steile en weelderige bovenvacht en een zeer dichte ondervacht. De ondervacht van teven is twee keer per jaar in de rui en die van reuen gemiddeld een keer per jaar.

Omgang met kinderen

De meeste honden kunnen van nature goed opschieten met kinderen, maar het is toch belangrijk dat honden én kinderen leren hoe ze op een respectvolle manier met elkaar omgaan. Zorg ook dat er altijd een volwassene in de buurt is! Jonge kinderen en honden alleen laten is nooit een goed idee.