Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Your Pet, Our Passion.
Australische herder

Australische herder

Deze honden worden vaak vergeleken met bordercollies. Ze zijn robuust, gespierd en iets langer dan hun hoogte van 51-58 cm (reuen) of 46-53 cm (teven). Ze wegen ongeveer 19-29 kg, afhankelijk van hun geslacht en bouw. De vacht is zwart, blauw, blauw merle, rood merle en rood, met of zonder taankleurige vlekken.

  • Hond die geschikt is voor baasjes met een beetje ervaring
  • Enige training nodig
  • Gaat graag uitgebreid wandelen
  • Gaat graag meer dan twee uur per dag wandelen
  • Middlematige hond
  • Een beetje kwijl
  • Moet om de dag verzorgd worden
  • Geen hypoallergeen ras nodig
  • Hond die veel blaft
  • Waakhond. Blaft en verwittigt.
  • Moet misschien getraind worden om met andere dieren samen te wonen.
  • Moet misschien getraind worden om met kinderen samen te wonen.
Australische herder in het bos

Persoonlijkheid

Deze hond heeft een sterk instinct om te hoeden en maakt graag deel uit van het gezinsleven. Hij is helemaal in zijn element als hij bij zijn baasjes is. In eerste instantie zijn ze gereserveerd richting onbekenden, dus vroege socialisatie is belangrijk. Voortdurende training en een combinatie van fysieke en mentale uitdaging is ook belangrijk, want deze hond is behoorlijk intelligent en energiek.

Australian Shepherd met de eigenaar

Oorsprong

Verrassend genoeg is de Australische herder eigenlijk Amerikaans! Herders in de Baskische regio van de Pyreneeën namen eind 19e en begin 20e eeuw kleine 'blauwe' honden mee naar de VS om schapen te hoeden. 'Australische' verwijst naar de schapen die vanuit Australië werden geïmporteerd. Volgens een andere theorie immigreerden de honden eerst naar Australië en vervolgens naar de VS. Toen ze eind 19e eeuw aankwamen in het Zuidwesten van de Verenigde Staten werden ze in eerste instantie gekruist met andere herdershonden, om hun werkcapaciteiten te verbeteren. In 1957 werd er in de VS een fokkersvereniging opgericht.

Gezondheid

De Australische herder is over het algemeen een zeer gezond ras. Net als de meeste rassen kan ook deze hond last krijgen van erfelijke oogafwijkingen en heupdysplasie (een afwijking die kan leiden tot mobiliteitsproblemen). Het is belangrijk om naar de oogtesten en heupscores te kijken voordat er wordt gefokt.

Beweging

Deze hond heeft minimaal twee uur beweging nodig per dag. Veel Australische herders zijn zeer goed in hondensporten (behendigheid, volgen, gehoorzamen en flyball), waarin ze hun fysieke en mentale energie kwijt kunnen.

Voeding

Het dieet van deze hond moet goed gebalanceerd zijn. Ook vers water maakt daar deel van uit. Het is belangrijk om regelmatig de fysieke conditie van je hond te controleren, zodat hij in goede vorm blijft. Geef hem minimaal twee keer per dag eten en houd je aan de richtlijnen voor zijn voeding.

Verzorging

De vacht is middellang en heeft een weerbestendige ondervacht. Op de achterpoten zitten langere haren. Deze herder heeft bescheiden manen, die bij reuen voller zijn. Twee of drie keer per week een borstel door de vacht halen is voldoende, tijdens de rui zal dat vaker nodig zijn.

Omgang met kinderen

De meeste honden kunnen van nature goed opschieten met kinderen, maar het is toch belangrijk dat honden én kinderen leren hoe ze op een respectvolle manier met elkaar omgaan. Zorg ook dat er altijd een volwassene in de buurt is! Jonge kinderen en honden alleen laten is nooit een goed idee.